ଗାଁରେ ଆଉ ଢ଼ିଙ୍କି ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନି। ଢ଼ିଙ୍କିରେ କୁଟିବା ବାଲା କମିକମି ଗଲେଣି। ପୁରୀ ମଠ ଗୁଡିକରୁ ଦିନେ ଢ଼ିଙ୍କି ପାହାର ଶୁଭୁଥିଲା। ଖମାରରୁ ଧାନ ଆସିଲେ ବଗଡା ଚାଉଳ ହେଉଥିଲା ମଠରେ। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବଗଡା ଚାଉଳର ଅନ୍ନ ଭୋଗ ଲାଗି ହୁଏ। ହାତ ଗଣତି କେତୋଟି ମଠରେ ଢ଼ିଙ୍କି ଅଛି,ବ୍ୟବହାର ହେଉନି।
ବଡ ଦେଉଳରେ ଆଜି ବି କୋଠଭୋଗ ପିଠା ପାଇଁ ଚାଉଳ ଚୁନା, ମଙ୍ଗଳ ଆଳତୀ ପାଇଁ ପିଠଉ,ଠା ପିଢ଼ାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ମୁରୁଜ ପାଇଁ ଆଜି ବି ଢ଼ିଙ୍କିରେ କୁଟା ଯାଉଛି । ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଢ଼ିଙ୍କିଶାଳ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ରୋଷଶାଳାକୁ ଲାଗି ରହିଛି । ଗୁଣ୍ଡିଚା ଘରେ ସେହି ଏକା କଥା । ଏଥିପାଇଁ କାହିଁ କେଉଁକାଳ ସେବକ ନିଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି । ବିରିବଟା ସାମର୍ଥ୍ୟ ସେବକ ଭାବରେ ପରିଚିତ ସେବକ ଲୋକ ଲଗାଇ ଚୂନା କୁଟାଇ ଥାନ୍ତି।
ଦୁଇଜଣ ଢ଼ିଙ୍କି ମୁଳରେ ପାଦ ଦେଇ କୁଟିବା ବେଳେ ଢ଼ିଙ୍କିର ଆଗ ପଟେ ଭରାଣ୍ଡି ପାଖରେ ଜଣେ ରହନ୍ତି। ପାଦରେ ଗୁଡିଆ ହୋଇଥାଏ ଅଖା । କାଳେ ପାଦ ପଡିଯିବ,ଅହୁଣିଆ ମାରା ହୋଇଯିବ,ସେ ଦିଗକୁ ନଜର ରଖିଥାଆନ୍ତି । ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଢ଼ିଙ୍କି ମାଲଖମ୍ବ ପଥରରେ ତିଆରି।
ଐତିହ୍ୟରୁ ଜଣାଯାଏ ଆଗେ ମନ୍ଦିରର ପଶ୍ଚିମ ପଟ ବାହାର ବେଢ଼ାରେ ଏକାଧିକ ଢ଼ିଙ୍କି ରହିଥିଲା। ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ବାହାରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ବସ୍ତି ବସାଇଥିଲେ ଗଜପତି। ଧାନ କୁଟି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୋଗ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଚାଉଳ ଯୋଗାଇବେ। ତାହା ଏବେ ଧାନକୁଟି ସାହି ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଉଛି,ମାତ୍ର ସେ ସେବା ଆଉ ନାହିଁ। (ସୌଜନ୍ୟ-ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ସମାଚାର)